|
Op de Ministerraad van 12 maart 2010 is besloten om het ontwerp-KB, op basis waarvan het privé voordeel van een bedrijfs-gsm zou vastgelegd worden op € 12,50 per maand, in te trekken. De bevoegde minister, Guy Vanhengel, stelt zelfs dat deze "pestbelasting" volledig van de baan is.......niets is minder waar.
Het ingetrokken ontwerp-KB voorzag uitsluitend in een forfaitaire waardering van dit voordeel, zodat men thans terugvalt op de gangbare principes van het loonbegrip onder zowel de RSZ als de fiscale wetgeving.
In de praktijk moet immers vastgesteld worden dat een sociale inspecteur en/of of fiscale controleur het privé gebruik van een gsm doorgaans ramen op bedragen tussen € 10 en € 25 per maand (reële waarde). Dergelijke kwalificatie als loon kan vermeden worden indien de werkgever beschikt over een gsm policy waarin een onderbouwde en realistische regeling opgenomen is inzake de aanrekening van het privé voordeel.
In die zin voorzag het (ingetrokken) ontwerp-KB in een forfaitaire waardering - voor RSZ-doeleinden - van € 12,50 per maand tenzij de werkgever beschikt "over een systeem dat een gefundeerde opsplitsing tussen het persoonlijk en beroepsmatig gebruik van het toestel mogelijk maakt". Teneinde een kwalificatie als loon te vermijden dient de werkgever dus aan te tonen dat (1) dit systeem effectief wordt toegepast binnen de onderneming, (2) dat de opgave van het privé gebruik realistisch is en (3) dat de kosten van dit privé gebruik effectief door de werknemer zelf gedragen worden.
Het intrekken van het bewuste ontwerp-KB zal dan ook tot gevolg hebben dat de rechtsonzekerheid blijft bestaan, zowel op het vlak van RSZ bijdragen als op het vlak van de fiscale lasten, vermits de werkgevers aldus afhankelijk blijven van de goodwill en de onderhandelingen met de sociale en fiscale controleurs....
Bovendien zou het invoeren van het forfaitaire waarderingssysteem in de praktijk ook kunnen leiden tot een lastenverlaging voor ondernemingen die vrijwillig of naar aanleiding van een controle dit voordeel in natura reeds in hun loonadministratie verwerken. Ook is het een gemiste kans omdat dit loonvoordeel als extra incentive aan een nog grotere groep van werknemers had toegekend kunnen worden - bv. lagere bedienden, arbeiders, ... - met een aanzienlijk lagere kost voor de werknemers die vandaag de dag nog niet over een bedrijfs-gsm beschikken.
Bij afwezigheid van een wettelijk kader tot forfaitaire raming van dit voordeel blijft het van het grootste belang om als werkgever over een goed onderbouwde en realistische gsm policy te beschikken.
|